Dag 4 en 5 in Malawi


De volgende dag na het ontbijt  gingen we naar Mankhangala en Mulanje. Onderweg hebben we de directeur opgepikt, Lexton. Dominee Lexton Kuntanja is verbonden aan de RPC in Malawi. De RPC heeft nauwe banden met de Hersteld Hervormde Kerk in Nederland.

We kwamen langs de theeplantages, heel mooi om te zien die uitgestrekte groene velden. Er stond een groot bord bij dat er geen kinderarbeid mogelijk was. Maar de lonen zijn er wel extreem laag. De eigenaren komen allen uit India.

In Mankhangala zaten heel veel mensen al op ons te wachten in de kerk. De kerk wordt meestal gebruikt voor een meeting in Malawi. Eerst werden we voorgesteld en daarna vertelde Bo wat de bedoeling is van ons project. Het belangrijkste is dat we verrijkte compost gebruiken op onze velden. We willen af van de kunstmest. Daarom moet men veel groen verzamelen en mest. Het is heel belangrijk dat we dat goed uitleggen want het is heel veel werk. Gelukkig waren er al mensen uit Chitunda (van ons eerste project) bij hun geweest om het hen te leren.

Na de meeting is het onze gewoonte om drinken uit te delen. Ieder een flesje Cola, Fanta of Sobo (dat is een soort ranja).

De mensen waren erg enthousiast en zeiden dat ze erg graag mee wilden doen. Ze weten dat ze dan de zaaizaden krijgen, dus waren ze erg benieuwd of Bo het ermee eens was. Ze dansten en zongen toen ze hoorden dat het prima was en dat het kon.

Bo moet natuurlijk heel goed kijken of wij alles wel kunnen bekostigen. Gelukkig heeft de GDC (Generale Diaconale Commissie) van de Hersteld Hervormde kerk, besloten om ook dit jaar ons weer financieel flink te ondersteunen, net zoals ze dat vorig jaar voor het eerst hebben gedaan als een pilot. De resultaten van de pilot waren uitstekend. Voordat de GDC ons is gaan ondersteunen hebben ze een jaar lang onderzoek gedaan naar de beste partij voor Malawi om mee samen te werken. Wij zijn toen als verreweg de beste partij uit de bus gekomen. Je begrijpt dat wij daar heel erg blij mee zijn.

In Mulanje waren minder mensen aanwezig, dat kwam omdat er veel bijeenkomsten worden gehouden in verband met de verkiezingen. Heel veel propaganda. Je hoort heel veel luidsprekers en er is ontzettend harde muziek. Ook waren de mensen wat stiller en bescheidener in Mulanje. Alleen de groepsleiders waren aanwezig en enkele members. Ook zij hadden al uitleg gehad over de compost en er was een mooie composthoop gemaakt.

Daarna konden we terug naar Blantyre, naar ons hotel.  Onderweg hebben we geluncht. We hadden lunchpakketten besteld in het hotel. Het was echter veel teveel wat erin zat. Maar dat was niet erg. Want er lopen en fietsen zoveel mensen langs de kant van de weg, dus.. we hebben allemaal de helft van ons pakket uitgedeeld. Jullie moeten het samen delen, zeiden we soms. Nou dat deden ze maar al te graag. Wat een bof dat ze ons zagen en wij hen!

‘s Avonds hebben we lekker gegeten en zijn na een drukke dag gaan slapen. Je denkt misschien als je dit leest, dat is toch niet zoveel werk, twee plaatsen bezoeken. Maar weet dan, dat elke plaats een heel eind verwijderd is van de volgende en altijd een heel eind van de asfaltweg ligt. Dus er volgt een hele lange zandweg met de nodige hobbels en gaten. Alle spieren,  vooral degenen die je normaal gesproken niet gebruikt, krijgen er flink van langs. Je probeert je vast te houden, maar beter is het om als een lappenpop achterin te hangen. Je wordt helemaal door elkaar gehusseld.

Dag 5

De volgende dag vertrokken we naar Kasungu. Kasungu ligt een heel eind boven Lilongwe. Dus dat werd weer een lange zit van acht uur in de auto. Slechte wegen en veel uitlaatgassen.Uiteindelijk hebben we een tussenstop gemaakt in Lilongwe: in het Africa House hebben we even iets gedronken en kon ik even naar een normale wc.

In Kasungu aangekomen wilden we eerst naar de Bank om geld te halen. Dat was balen, want de pinautomaat was buiten werking. Gelukkig is er in Kasungu nog een bank. Kasungu is een wat grotere plaats en heeft een regionale functie wat de bank betreft. Van heinde en ver komt men er geld halen. Bij de volgende bank kon Bo 80 euro pinnen, meer niet. Dat is natuurlijk niks, want wij hebben heel veel geld nodig hier.

Vervolgens zijn we maar naar het Hotel Chicko gegaan. Daar hadden we afgesproken met Kees en Greet Kloosterman uit Zwolle (Stichting Afrika 2007); we zouden hen daar ontmoeten. Zij sliepen ook in dit hotel, maar waren weer op de terugreis naar Nederland. Kees en Greet hebben o.a. projecten van ons bezocht. Het was hun laatste avond in Malawi. We hebben samen gegeten en onze verhalen gedeeld met elkaar. Dat was erg leuk.